شخصی ناصر شجاعی

بعد از یک عمر ورزش که عشق را در آن جستجو میکردم

 دیدم ورزش شده پرورش نفس

ورسیدن به قله های قهرمانی با هر حیله وتدبیراما

هنر

 بسیار جایگاهی بیش از ورزش دارد

وپشیمان چرا بیراه رفته ام

چون عشق به رقیب  وپوریا ولی پروری 

وراه مولا علی (ع)رفتن فراموش شده .

چراغها خاموش می شود و من از دست می روم
آن امواجی که می خواستم برخلافشان شنا کنم
عاقبت مرا به زانو در آوردند
آه، تمنا می کنم، التماس می کنم و چنین می خوانم:
از سمت ناگفته ها بیا و سیب روی سرم را،
و این درد مبهم مرا هدف بگیر
ببرها در انتظارند تا رام شوند و چنین می خوانند:
تویی که، تویی که ...
آشفتگی تمامی ندارد:
دیوارهایی که راه را می بندند و ساعت هایی که یکسره در گردشند
می خواهم برگردم و تو را به خانه ببرم
نمی شد باز ایستاد و تو اکنون می دانی، و من چنین می خوانم:
ای فرصت های از دست رفته! بار دیگر بر دریای من بتابید
من آیا خود، دردم یا که درمانم؟ و چنین می خوانم:
تویی که، تویی که ...
و نه هیچکس دیگر، و نه هیچکس دیگر
تویی که، تویی که
خانه‌ای، همان خانه‌ای که می خواستم بدان برگردم 
Lights go out and I can't be saved
Tides that I tried to swim against
Have brought me down upon my knees
Oh, I beg, I beg and plead, singing
Come out of things unsaid
Shoot an apple off my head
And a trouble that can't be named
Tigers waiting to be tamed, singing
You are, You are
Confusion never stops
Closing walls and ticking clocks
Gonna come back and take you home
I could not stop but you now know, singing
Come out upon my seas,
Cursed missed opportunities
Am I a part of the cure
Or am I part of the disease, singing
You are, you are
And nothing else compares
And nothing else compares
You are, you are
Home, home where I wanted to go

         مست وخرابیم زعشق شاه شمشاد قدان

          ماعاشق لب لعل نوشین شیرین دهنانیم

        سلسه او پیوسته بود هر که در کویش باشد

       خوشبخت کسی دیدار یار شراب رویش باشد

شعر از خودم

 

عشق آمد و شد چو اندر رگ و پوست	تا كرد مرا تهي و پر كرد ز دوست
اجزاء وجودم همـگي دوست گرفت	نامي است ز من بر من و باقي همه اوست

           

                                   یادته خدا عاشقم بودی

                                   مست وبیقرارم بودی

                                   چی شد آن غیرتت

                             چه دیدی که دلم را شکستی

                              شاید یار بهتر دیدی زمن

                        بگو توبگو بمن قهری یا آشتی بامن

           با قوت پیل موری باید بودیم باز

           با ملک دوکون عور می باید بود

              وین طرفه نگر که حد آدمی

           می باید دید وکور می باید بود

   ازما بجز حکایت مهر و وفا مپرس

درکار جهان خموش باید بودن

درعالم جان بهوش باید بودن

تا چشم وزبان وگوش برجای بود

بی چشم وزبان وگوش می بایدبود

خیام

عید سرور همه کائنات بر مظلومین جهان مبارک بادا

            مهدی جان ای والا عاشقتیم

          می گزم لب که چرا گوش به نادان کردم

نیرو مند کسی نیست که بر مردم پیروز شود بلکه آنکسی است که بر نفس خویشتن غلبه نماید .

 اين همه آشفته حالي
اين همه نازك خيالي
اي به دوش افكنده گيسو
از تو دارم  از تو دارم
اين غرور عشق و مستي
خنده بر غوغاي هستي
اي سيه چشم  سيه مو
از تو دارم  از تو دارم

اين تو بودي كز ازل  خواندي به من  درس وفا را
اين تو بودي  آشنا كردي به عشق  اين مبتلا را
من كه اين حاشا نكردم
از غمت پروا نكردم
دين من  دنياي من
 از عشق جاويدان تو رونق گرفته
سوز من  سوداي من
از نور بي پايان تو رونق گرفته

من  خود آتشي كه مرا  داده رنگ فنا  ميشناسم
من  خود شيوه نگه  چشم مست تو را  مي شناسم
ديگر اي برگشته مژگان
از نگاهم رو مگردان
دين من دنياي من
از عشق جاويدان تو رونق گرفته
سوز من سوداي من
از نور بي پايان تو رونق گرفته

اين همه آشفته حالي
اين همه نازك خيالي
اي به دوش افكنده گيسو
از تو دارم  از تو دارم
اين غرور عشق و مستي
خنده بر غوغاي هستي
اي سيه چشم  سيه مو
از تو دارم  از تو دارم

در تصاویر حكاكی شده بر سنگهای تخت جمشید

هیچكس عصبانی نیست. هیچكس سوار بر اسب

نیست. هیچكس را در حال تعظیم نمیبینید. هیچكس سر

 افكنده و شكست خورده نیست .هیچ قومی بر قوم دیگر

 برتر نیست و هیچ تصویر خشنی در آن وجود ندارد . از

 افتخارهاي ایرانیان این است كه هیچگاه برده داری در

 ایران مرسوم نبوده است در بین صدها پیكره تراشیده

 شده بر سنگهای تخت جمشید حتی یك تصویر برهنه و

 عریان وجود ندارد